تحولات

2006-12-01T22:33:00.000-05:00

به گزارش "مهر" ، طبق برآورد انجام شده تعداد جمعیت 6 ساله و بالاتر ایران در سال 83 ، 9/59 میلیون نفر ، شامل 3/30 میلیون نفر مرد(6/50 درصد) و6/29 میلیون نفر زن (4/49 درصد) بوده است که از این تعداد 1/8 میلیون نفر بی سواد بوده اند.

بر اساس این آمار تعداد با سوادان در مناطق شهری 5/33 میلیون (7/64 درصد) و در مناطق روستایی 3/18 میلیون نفر (معادل 3/53 درصد) گزارش شده است. ضمن اینکه 89 درصد از مردان و 83 درصد از زنان ایرانی با سواد هستند.

همچنین پیش بینی می شود قدر مطلق بیسوادی در گروه سنی 6 سال و بالاتر از 81/7میلیون در سال جاری به 7/6 میلیون در سال 1388 افزایش یابد.

به این ترتیب با ادامه روند کنونی پیش بینی می شود برای با سواد شدن باقیمانده بیسوادان ایران ، 25 سال زمان نیاز است.

2006-11-25T13:35:00.000-05:00

پيدايش کلمات پولی ايران:

ريال در اسفند ماه ۱۳۰۸ واحد رسمی پول ايران شد. قبلا واحد پول کشور ما قران بود.
قران يک لغت عربی است. اين کلمه در اصل صاحبقران بوده که بر روی سکه های ايران ضرب شده بوده و مردم بخاطر راحتی کلام به آنها قران ميگفتند.
تومان يک کلمه ترکی است. هرده قران يک تومان بوده. کلمه تومان از آثار حمله مغولها به ايران وارد شد. امير تومان يعنی فرمانده ده هزار نفر. تومان نام سکه ای بوده که به ده هزار دينار تقسيم ميشده.
ريال يک کلمه اسپانيايی و پرتغالی است. اين کلمه از همان زمان تصرف جزيره هرمز توسط پرتغاليها وارد ايران شد.
اسکناس هم يک ريشه روسی دارد به معنی حواله که با رواج پول کاغذی در ايران با اين نام شناخته شد.
ريال به صد دينار تقسيم ميشد. قران هزار دينار بود.
دينار يک لغت يونانی است. درهم نيز يونانی است و از زمان اسکندر به يادگار مانده.
دراخم ( دراهم جمع مکسر درهم) در يونان و دينار در يوگوسلاوی سابق و همچنين در عراق بکار ميروند.

2006-07-16T22:59:00.000-04:00

بنظر شما اين کار اسرائيل يعنی بمباران يک کشور ديگر درست است؟
من نميخواهم يکجانبه به داوری بنشينم و چشمانم را در برابر موشک پرانی های حزب الله ببندم.
بلکه معتقدم هريک از طرفين را بايد جداگانه نقد کرد. همه ما در محکوميت افراطي گريهای اسلامی يد طويلی داريم زيرا در کشور خود لطمات و صدماتش را به عينه ديدهايم ولی در مورد اسرائيل که معمولا از پشتيبانی های بی چون و چرای امريکا و غرب برخوردار است و شب و روز رسانه های خبری بنفع اسرائيل خبر سازی ميکنند را با مسامجه و اغماض نگاه میکنیم چون بیش از همه از اسلامگرایان ضربه خورده ایم. در حالیکه نباید کار غلط کسی را با کار اشتباه دیگری معامله کنیم.
بنظر من بمباران مردم در حال فرار لبنان کار غير انسانی است همانطور که کشتن انسانهای بيگناه اسرائيل توسط عمليات انتحاری کار غير انسانی است.
انسانهای عاقل و بی غرض و مرض در طی قرن گذشته از کشتار مردم غير نظامی رنجيده شدند و طی اعلاميه های حقوق بشر کشتار غير نظاميان را در جريان درگيريهای نظامی ممنوع کردهاند. بمبهای خوشهای و ميکروبی و شيميايی و اتمی بدليل سرايت به مردم غير نظامی و بی دفاع از مدتها قبل ممنوع شده است. اما اين صحنههای مشمئز کننده دائما در حال تکرارند. چرا؟ چون جانبداری کشورهای قدرتمند مثل امريکا و ديگران از طرفين درگيريها غير عادلانه است.
ما بايد حرف حق را بدون غل و غش بگوييم والا ممکن است با محافظه کاری و سکوت همين بلا بر سر هم وطنان و خانواده خودمان بيايد.

2006-04-19T22:54:00.000-04:00

پنجاه میلیون دلار و چند نکته:

در ايران دوستی داشتم که ميگفت: برای اينکه از مسائل پشت پرده سياست و نحوه اداره کشور باخبر شوی لازم نيست حتما به بولتن‌های محرمانه و اسناد سری دسترسی داشته باشی، بلکه کافی است با دقت و تيزهوشی به اخبار سانسور شده و مطالب کنترل شده در همين روزنامه‌ها توجه کنی.

واقعا اين خبر هديه ۵۰ ميليون دلاری حکومت ايران به حماس برای اداره دولت فلسطين از آن خبرهايی است که با تامل در آن ميتوان بسياری از حقايق پشت صحنه حکومتگران را مشاهده کرد:

- اين اقدام نشان داد که در اين کشور، مجلس کشک است و چيزی است در حد دکور

- اين اقدام نشان داد که برای برخی هزينه‌ها در بودجه ساليانه ثبت نميشود

- اين اقدام نشان داد که هزينه کردن بيت المال نه اجازه مردم را ميخواهد و نه پاسخگويی به آنها لازم است

- اين اقدام نشان داد که برخلاف تصور بعضی از ما، مسئولين کشور مشاور آگاه و دلسوز ندارند والا با يادآوری کمکهای قبلی به کشورهای سوريه ليبی سودان وبوسنی و... که جز هدر دادن دارايی‌های اين ملت سودی برای کشور نداشت دست به اينکار نميزدند

- اين اقدام نشان داد که مديران اين نظام نسبت به وضع فلاکت بار مردم فقير بی تفاوت شده‌‌اند و در نتيجه اميد اينکه از طريق همين مسولين اوضاع مردم بهبود يابد امری خوش باورانه است.

- و ....

اگرچه اين مبلغ در مقايسه با درآمد ساليانه ايران رقم ناچيزی است ولی برای تقريب ذهن خودمان و اينکه حتی با درآمدهای چند برابر حاصل از فروش نفت اين حکومت نميتواند اوضاع اقتصادی مردم را سامان دهد چند مثال ساده را يادآور ميشويم:

با اين مبلغ ۵۰ ميليون دلار ميتوان برای همه بيماران ديابتی کشور داروی مجانی لااقل بمدت دوسال را تهيه کرد.

با اين مبلغ ميتوان ۵۰۰۰ شغل جديد ايجاد کرد. اين رقم ميتواند آمار بيکاران شهرهای دور افتاده و محروم را بشدت تقليل دهد و از ميزان جرايم اجتماعی بکاهد

با اين رقم می توان لااقل ۳۰۰۰ دستگاه مسکونی در مناطق زلزله زده بازسازی کرد

با اين رقم ميتوان ۱۰۰۰ مدرسه ابتدايی در همين جنوب تهران ايجاد کرد تا بچه‌های مردم در کلاسهای ۵۰ نفری از سر و کول هم بالا نروند

با اين رقم ميتوان تعداد قابل توجهی از زندانيانی که بدليل بدهی مالی در زندان هستند و قادر به پرداخت ديون خود نيستند از زندان نجات داد.

.....

همه اينها نشاندهنده اين است که از اين نظام آبی برای مردم فقير گرم نخواهد شد. مشکل مديريت اين کشور کمبود منابع مالی نيست. مشکل، مشکل نرم‌افزار و تفکر است.

حاکمان ایران در برابر بحران هسته ای چگونه فکر میکنند؟

2006-02-12T14:21:00.000-05:00

این سوالی است که همه ما ایرانیان بیرون از چرخه قدرت و تصمیم گیری همواره از خود می پرسیم.. برای پاسخ به این سوال باید کمی روانشناسی و جامعه شناسی قشر حاکم بر نظام مدیریت کشور را بشناسیم. کسانی که در همه عمر از واقع بینی دور بوده و جهان بینی شان فقط منحصر به تعالیم مذهبی است و همه عالم و وقایع را با آیات و روایات تفسیر و توجیه میکنند همواره خود را بینیاز از دور اندیشی و استفاده از توجیهات علمی و تئوریهایی که با ذهن و عقل ناقص بشر ساخته شده میدانند

ارزش علم و دانش در نزد آنها فقط علوم الهی و خداشناسی است. با علوم تجربی رابطه خوبی ندارند و یا لااقل به نتایج آن بی اعتمادند. از برنامه ریزی و دوراندیشی گریزانند. شما اگر زندگی طلبه ها را در حوزه های علمیه مورد مطالعه قرار دهید بخوبی متوجه این روحیه روزمرگی میشوید. بدون برنامه ساعتها با هم بر سر موضوعی موهوم بحث و جدل میکنند

در مقابله با مشکلات دنیای مادی همواره متکی به امید و آرزو و امدادهای خدا و اولیا هستند
بیاد دارم یکی از مسئولین میگفت: تا زمان ارتحال حضرت امام ما واقعا باورمان شده بود که بر اساس: خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار ایشان تا ظهور حضرت حجت زنده خواهند ماند

یعنی حتی در بدیهی ترین مسائل فکر عاقبت کاری را نمیتوانند بکنند زیرا متکی به رحمت واسعه الهی و کمکهای امامان معصوم هستند
بارها شنیده ایم که میگویند ایران مملکت امام زمان است و ایشان خودش کشور شیعه را از بلیات و خطرات حفظ خواهد کرد
بنابر چنین اعتقاداتی دیگر نیازی به واقع نگری و پرهیز از خطر باقی نمی ماند

چنین طرز تفکری باعث میشود که در برابر بحران هسته ای چشم و گوش بسته و فقط متکی بر شعارهایی نظیر درس گرفتن از عاشورا و تن به زور ندادن جلو میروند و ملتی را با خود به قهقرا میبرند

2005-12-25T09:49:00.000-05:00

لطفا حمايت نکنيد!

خيلی از ما ايرانيان داخل و خارج تصور ميکنيم که اعتصاب يعنی اعتراض مسالمت آميز عليه رژيم ولذا تا خبر دار ميشويم در يک گوشه ای از مملکت چند تا کارگر برای گرفتن حقوق معوقه يا افزايش حقوق و ديگر امکانات اوليه خود اعتصاب کرده اند خوشحال شده و آنرا نقطه شروعی برای سقوط نظام می پنداريم و فورا اطلاعيه ميديم و از اونها حمايت ميکنيم.

از طرفی ديگر، مسولين حکومتی ايران هم همين تصور را دارند( يا لااقل دوست دارند اينچنين تلقی غلطی از اعتصاب جا بيفتد) که بمحض شروع اعتصاب در کارخانه يا واحد صنفی فورا عوامل اطلاعاتی را به کمک ميگيرند که آقا تحقيق کنيد اينها از کجا تحريک شده اند؟! حتما رد پای ضد انقلاب و احتمالا اسرائيل و امريکا بايد کشف شود.

در صورتی که واقعا اينطور نيست. اعتصاب حق کارگر است. اين امر در دنيای متمدن جا افتاده که با اعتصاب بعنوان يک حق و حقوق کارگر برخورد ميکنند. در چنين کشورهايی مسولين اجرايی کشور برای شکستن اعتصاب حق ندارند از نيروی قهريه استفاده کنند زيرا اين کار جرم مسلم است. اين حق کارگر است که بتواند با دست کشيدن از کار مطالبات خود را مطرح و علنی کند. در اين کشورها نمايندگان اتحاديه ها يا سنديکاها در چنين شرايطی همطراز مقامات اجرايی کشور پای ميز مذاکره ميروند و برای شکست اعتصاب چانه زنی ميکنند و معمولا منجر به عقد توافقنامه ای که متضمن منافع طرفين را لحاظ کند ميشود.

درست دو هفته پيش بود که در نيويورک کارگران اتوبوسرانی و مترو اين شهر دست از کار کشيدند. شهر نيويورک با آن جمعيت عظيم دچار هرج و مرج شد. مليونها دلار خسارت به اقتصاد نيويورک وارد شد. آيا دولت امريکا حق داشت کسی را بجرم اعتصاب و تحريک رانندگان برای دست کشيدن از کار زندانی کند؟

چرا در ايران و کشورهای ديکتاتوری مشابه اينگونه نيست؟ چرا هر صدای اعتراضی را تفسير به براندازی ميکنند؟ دليلش را همانطور که در بالا اشاره کردم در طرز نگاه اپوزيسيون و مسولين مملکت به مقوله اعتصاب بايد جستجو کرد.

مسولين مملکت برای لاپوشانی سو مديريت خود نياز به حمايتهای اپوزيسيون از حرکتهای کارگری دارند تا آنها را بجرم تلاش برای براندازی نظام مقدس سرکوب کنند.

اصلا کلمه اعتصاب در اذهان بسياری از ما، معادل اعتراض سياسی است و بخاطر همين تصور غلط هميشه سر کارگران اعتصابی بی کلاه ميماند.

اگر بخواهيد يک حرکت اعتراضی سالم در داخل مملکت به نتيجه نرسد بهترين و ساده ترين کار اين است که خبر آن به تلويزيونهای لس آنجلسی برسد. آنچنان هياهويی بپا ميکنند که خود کارگران از ترس زندان فورا به اعتصاب خود پايان ميدهند و به سر کار خود برميگردند.

اشکال اپوزيسيون در اين است که معتقدند همه اين اعتصابات رنگ و بوی سياسی دارد و معترضين خواستار سرنگونی رژيم هستند. اين يک تصور غلط است. در کشورهايی که فضای سياسی بسته ای دارد کسی جرات اعتراض ندارد زيرا اعتراض مساوی است با زندان و مجازات های سنگين. اعتراض در جايی بروز ميکند که نظام حاکم فضا را مقداری باز کند. مثل سالهای ۵۶ که منجر به اعتراضات مردمی شد و به سقوط نظام سلطنتی ختم گرديد و يا در سالهای اوليه اصلاحات همينکه فضا کمی باز شد صدای اعتراضات و افشاگريها شدت گرفت که با عملکرد خائنانه اصلاح طلبان همه معترضين به زندان افتادند و راهی تبعيد شدند.

لذا به اپوزيسيون محترم بايد نصيحت کنم که به اين اعتراضات دلخوش نکنيد. ماشين سرکوب در اين کشور از موتور دين و مذهب کمک ميگيرد و بسيار قوی است و هر اعتراضی را در نطفه خفه ميکند. از خواب و رويا بيرون بياييد اين ملت اهل درگيری و مبارزه نيست . بگذاريد لااقل کارگران بدبخت و بينوا به حقوق خود برسند.

روش تقلب در انتخابات برای رضای خدا

2005-12-14T22:21:00.000-05:00

در جریان هفتمین انتخابات ریاست جمهوری خبرهای پراکنده ای از دخالت سپاه در جریان رای گیری و چاپ شناسنامه و یا برگه رای گیری از سوی محافل سیاسی و غیر رسمی بگوش میرسید
خیلی ها معتقدند که احمدی نژاد همین تعداد رای را هم با کمک عملیات چاپخانه ای سپاه بدست آورده
امروز که این خبر را در مورد تلاش سپاه برای تغییر نتیجه انتخابات در عراق را خواندم یاد زمان انتخابات ریاست جمهوری افتادم که جانشین سپاه در مراسم صبحگاه گفته بود ما برای موفقیت در این انتخابات برنامه ریزی دقیقی کرده بودیم
برنامه ریزی دقیق آنها اینگونه بوده است. بخوانید

حاکمان بی رگ

2005-12-08T14:08:00.000-05:00

سانحه سقوط هواپیمای باری ارتش جمهوری اسلامی ایران که حامل تعداد زیادی خبرنگار و عکاس رسانه های جمعی بود این نکته را مجدد در ذهن ها تداعی کرد که فرق یک کشوری که فاقد دولت و حکومت است با کشور ایران که ظاهرا دارای دولت و قوات لشگری و کشوری است چیست؟
یعنی چه موقع قرار است این حاکمان ایران در مقابل امنیت و جان مردم واکنش نشان بدهند. چه اتفاقی باید بیفتد تا آنها به حل مشکل بپردازند و از مردم فریبی و مخفی کاری دست بردارند؟ چند نفر دیگر باید کشته شوند؟ چند هواپیما و قطار باید آتش بگیرد و منفجر شود؟ چند بار باید سقف استادیوم بر سر جوانان مردم فرو ریزد؟ چند بار باید اتوبوسهای بین شهری به داخل دره ها رفته و واژگون شوند؟ چند نوبت ما باید شاهد کشته شدن عده زیادی از مردم در مسائل بسیار ابتدایی باشیم
پس مسئولیت دولت در قبال مردم چیست و کجاست؟

در جوامع غربی بیشترین اهمیت به سلامت و امنیت عمومی است- شاید دیده باشی مثلا اگر پیمانکاری بخواهد گوشه کوچه یا خیابانی را حفر کند یا قسمتی از ساختمانی را مرمت کند حتما باید قبل از شروع کار حفاظت های ایمنی را برای مردم در حال عبور فراهم کند و حتی با پرداخت دستمزد روزانه یک مامور پلیس را استخدام کند تا در ایاب و ذهاب عابرین و وسایط نقلیه کوچکترین خللی پیش نیاید

هر دستگاهی که بخواهد ساخته شود یا وارد شود اولین فاکتور برای تایید یا رد کیفیت آن ایمنی استفاده کننده است.
اگر کسی در محوطه اماکن دولتی یا غیر دولتی به زمین بخورد میتواند علیه آنجا اعلان خسارت نماید که تدابیر ایمنی کافی را مهیا نکرده
اگر هواپیمایی در باند فرودگاه باشد و کوچکترین خبری مبنی بر احتمال وجود بسته ای مشکوک به آنها برسد پرواز را کنسل میکنند
این مسئله را من حتی در مورد تعطیلی مترو دیدم که بخاطر یک تلفن کل سیستم مترو شهر را تعطیل کردند
چرا؟ فقط بخاطر امنیت جان مردم
اگر این سانحه هواپیمای سی یکصدو سی بجای ایران در یکی از کشورهای غربی اتفاق افتاده بود تبدیل به یک بحران بزرگ سیاسی و اجتماعی میشد
و احتمالا وزیر و کابینه را برکنار میکردند
ولی در ایران بجای پاسخگویی در مقابل مردم از سوی رهبران فقط به آنها پیام تسلیت میدهند و آنها را شهید مینامند و از خدا آرزوی مغفرت برای کشته شده ها میکنند

اثرات قتل های زنجيره ای

2005-11-23T13:40:00.000-05:00

وقتی اين مطلب را در روزنامه روز خواندم وليست بلند بالايی را از قتل های زنجيره ای ديدم واقعا برخود لرزيدم. من تابحال خيال ميکردم که قتل های زنجيره ای فقط در مورد فروهرها و مختاری ويکی دو نفر ديگر بوده وهيچگاه در جايی به وسعت اين قتل ها برخورد نکرده بودم.

واقعا دين و مذهب وقتی بدست جنايتکاران ميافتد چه ميکند؟ در کليسا دين مايه آرامش و صلح و گذشت است ولی همين کليسا زمانی هزاران نفر را به زير تيغه های گيوتين فرستاد.

يهوديان سنتی آوای بخشش خداوند و گسترش مهر و دوستی را ميدهند ولی بدستور خاخام های اسرائيلی چندين روستای لبنان را ظرف کمتر از نيمساعت قتل عام کردند و حتی کودکی را نيز زنده نگذاشتند.

اسلام که پيامبرش رحمت اللعالمين است و کشتن يک فرد بی گناه را کشتن همه مردم عالم ميداند وقتی در خدمت پاسداری از زور و قدرت قرار ميگيرد هزاران بيگناه را بنام خدا و در راه حفظ نظام مقدس قربانی ميکند.

من خودم را يک لحظه بجای يکی از مقتولين تصور کردم. گمان کردم اگر يکروز از منزل بيرون آمدم و سربازان گمنام مرا به ناکجا آباد برده و به يکی از روشهای متداول بکشند بر سر بستگان و مادر پير من چه خواهد آمد؟ آيا او از شنيدن اين خبر دق نخواهد کرد؟ آيا آه مظلوميت نخواهد کشيد و بر قاتلين بی رحم نفرين نخواهد کرد و آيا آه مظلوم بی اثر است؟

با اين تصور و انديشه خيالی اکنون بجرات ميتوانم بگويم که فرزندان کوچک اين همه کشته شده مظلوم در نظام جمهوری اسلامی تاکنون بارها آه مظلوميت کشيده اند و هلاکت قاتلين پدرانشان را از خدا خواسته اند.

بی دليل نيست اگر امروز ميبينيم تومار اين نشام مثل يک کلاف سردرگم به گردن آمران قتل های زنجيره ای افتاده و هر روز بر گردن حيات اين نظام تنگ تر و تنگتر ميشود.

خون مظلوم خواهد جوشيد. اين سنت تاريخ است. ربطی به دين و مذهب ندارد. کشتن بی گناه عملی است که حتما در همين دنيا عکس العملش را برميگرداند. در اين شک نکنيد.

2005-11-21T22:02:00.000-05:00

این مصاحبه را بخوانید

پرونده ای که باز و بسته شد

2005-11-10T12:45:00.000-05:00

کاش اين آقای محصولی از مجلس هفتم رای ميگرفت و بعنوان وزير نفت کابينه احمدی نژاد مشغول کار ميشد.

اما افسوس که عقلای قوم دستور دادند اين پرونده فورا بسته و کم کم به فراموشی سپرده شود.

برای مردم محصولی چهره ناشناسی بود. نه سابقه اجرايی داشت و نه سابقه مديريتی و نه چهره علمی يا دانشگاهی بود و نه فعال سياسی.

او يک پاسدار معمولی بود که بعد از جنگ وارد دلالی و بازار سياه شد و در فاصله کوتاه ميلياردر شد. در حقيقت او يکی از دهها و يا صدها شهرام جزايری جناح محافظه کار بود.

سبک مغزی احمدی نژاد باعث شد که غير تعمدانه اين ورق آس رو شود ولی گردانندگان اصلی احمدی نژاد فورا وارد ميدان شدند و پرونده را بستند چرا که برای مردم نبايد اين سوال مطرح گردد که رانت خواری شامل چه کسانی ميشود؟ مجوزهای سواپ کردن نفت را چه کسی امضا ميکند و به چه کسانی ميدهند؟ (سواپ کردن نفت اين است که مثلا شما نفت يا بنزين را از ترکمنستان ميخری و تحويل وزارت نفت ايران ميدهی و در عوض در مرز ترکيه معادل ارزش آن گازوييل يا بنزين ايرانی را تحويل ميگيری و به مشتری ترکی ات ميفروشی. اين عمليات هيچگونه سرمايه ای از شما طلب نميکند. کافی است شما با وزارت نفت اينقدر قاطی باشيد که اين مجوز و توافق را با شما داشته باشد)

چرا يک پاسدار عادی که نه سوادی دارد و نه تحصيلاتی، ميتواند از چنين رانتی برخوردار شود و با زد و بند صاحب ميليارد ها تومان شود ولی متخصصان جوان ايرانی برای پيدا کردن کار و ايجاد يک زندگی ساده دچار بن بست شوند و ناچارا به کشورهای ديگر مهاجرت کنند؟

اينها همه در کشوری اتفاق می افتد که برای گرفتن يک وام ازدواج سيصد هزارتومانی يک زوج جوان بايد يکسال در نوبت باشند و در نهايت نيز با هزار منت و بهره برداری سياسی با وثيقه گذاردن سند ملکی ميسر شود.

من شنيده بودم مافيا در روسيه عنان همه قدرت را در دست گرفته و پولهای کلان فقط در دست افراد خاصی رد و بدل ميشود. اما نميدانستم در جمهوری اسلامی هم مافيای اقتصادی در نهادهای امنيتی و نظامی لانه کرده و در چپاول سرمايه های ملی هيچ حريمی را رعايت نميکنند.

مردم بايد بدانند که اين همه کالای قاچاق از کدام اسکله و توسط چه کسانی وارد ميشود؟ خروج ميراث فرهنگی و عتيقه جات و حتی خروج سازمان يافته دختران ايرانی به کشورهای همجوار توسط چه شرکتهايی صورت ميگيرد.

متاسفانه کسانی در ايران در حال رشد هستند که فاقد بنيه اخلاقی و تربيتی و تحصيلاتی هستند. چند سال پيش بر حسب اتفاق گذرم به يکی از اين شرکتهای بچه های سپاه افتاد. بعد از مدت زيادی که منتظر باصطلاح مدير عامل شرکت نشسته بوديم ناگهان مدير مربوطه که قيافه عبوسی داشت وارد اتاق انتظار شد و بدون معذرت خواهی از تاخير از ما خواست که به اتاق ديگری که ميز بزرگی در آنجا بود برويم.

بعد از نشستن ما بر روی صندليها، خودش رفت پشت ميزش نشست و از همانجا بدون مقدمه جلسه را شروع کرد: خب، پيشنهادتان را بگيد!

ما که از اين طرز برخورد بی ادبانه دلگير شده بوديم شروع به توضيح طرح خودمان که احداث يک واحد توليدی لامپ کم مصرف بود نموديم. ما برای احداث آن واحد نيازمند سرمايه گذاری بوديم که با توجه به عدم همکاری بانکها به اين شرکت پيشنهاد مشارکت داديم. طرح و کار از ما و سرمايه گذاری از آنها.

در حين توضيحات فنی تيم ما که همه از متخصصين زبده کشور بودند، ملاحظه کرديم که آن باصطلاح مدير عامل سپاهی بی ادب نه تنها به حرفهای ما گوش نميدهد بلکه يک ديس پر از انگور که ظاهرا قرار بود جلو ميهمان باشد نه ميزبان را بسمت خود کشيد و سرش را مثل گاو پايين انداخته بود و انگورها را ميخورد و هسته هارا به روی بشقاب ديگر تف ميکرد.

در آخر گفت: شما طرح مکتوبتان را به من بدهيد تا روی آن مطالعه کنم و به شما خبر دهم.

مدتها گذشت و خبری نشد. بعدا فهميديم در اطراف مشهد يک واحد توليدی لامپ کم مصرف با مشارکت وزارت نيرو و بخش خصوصی راه اندازی شد!! برادر سپاهی طرح ما را به دیگران فروخته بود!!!

آغاسی يادآور ايام کودکی

2005-11-06T20:01:00.000-05:00

آغاسی و آهنگ آمنه اش مرا به دوران کودکی برميگرداند. نميدانم چرا يادآوری آن دوران عليرغم زندگی در سايه نظام شاهنشاهی همواره بوی صفا و اميد ميدهد. همه کسانی که مثل من دوران کودکی خود را در آن نظام گذرانده اند از يادآوری گذشته ها احساس آرامش ميکنند.

اگر از من بخواهید آن ايام را توصيف کنم من در ذهن خود همه چيز را مثل فيلم های آن دوران سياه و سفيد بخاطر می آورم. فيلمهای سينما اکثرا سياه و سفيد بودند. تلويزيون ما نيز يک تلويزيون مبله شاب لورنس سياه و سفيد بود. اصلا همه چيز سياه و سفيد بود. قيافه مردم و نحوه لباس پوشيدن مردان و آرايش زنان يک جور خاصی بود که حتما شما در فيلمهای بيک ايمان وردی و فردين آنها را ديده ايد.

با وجوديکه اکثر مردم از امکانات مدرن برخوردار نبودند ولی زندگی شان شيرين بود (شايد احساس من اين بود و در واقع اينچنين نبود). ما خودمان تا همين اواخر که تلويزيون خريديم يخچال نداشتيم. يخ را از بقالی سر بازارچه ميخريديم. يک قالب يخ سوراخ سوراخ دار را يکی دو شبانه روز مصرف ميکرديم.

آغاسی من را ياد روزهای بعد از ظهر جمعه های تهران می اندازد. اگر برای خريد يخ از بقالی به بيرون می آمدی و در کوچه های گرم محله قديمی خيابان ايران قدم ميزدی صدای آهنگ آمنه آمنه آغاسی را که از پنجره خانه های همسايه به بيرون می آمد بخوبی می شنيدی و زير لب آنرا زمزمه ميکردی.

شبهای گرم تابستان رختخوابهايمان را روی پشت بام خانه های گلی با ديوارهای بلند پهن ميکرديم و نسيم ملايمی از آن دوردستها صورتمان را نوازش ميداد. من يک راديو ترانزيستوری کوچک داشتم که با خود به پشت بام ميبردم و قبل از خواب برنامه های شنيدنی آنرا گوش ميدادم. داستان شب ساعت ۱۰ پخش ميشد. هنوز صدای گوينده داستان را که هر شب خلاصه برنامه های گذشته را نقل میکرد در گوشم هست. بعد از شنيدن داستان، موج راديو را ميچرخاندم و دور دنيا ميچرخيدم. آهنگهای هندی، عربی، و ديگر صداهای عجيب و غريبی که نمی دونستم به چه زبانی حرف ميزنند، و گاهی راديو مسکو که هميشه ميگفت:... در اتحاد جماهير شوروی حقوق کارگران و زحمتکشان هرروز دوبرابر ميشود!!...و خيلی چيزهای ديگر را گوش ميکردم و بعد از غرق شدن در دنيايی که از درون راديو برايم مجسم ميشد دوباره موج آنرا به راديو ايران برميگرداندم....آهنگ لب کارون چه گل بارون را پخش ميکرد. کارون را نديده بودم ولی ميتوانستم همزمان با آن آهنگ، خود را کنار رود کارون ببینم. ...کنار کارون نشسته بودم... به آسمان پر ستاره بالای سرم نگاه ميکردم ... ودر افکار دور ودراز غرق ميشدم. هنوز راديو آهنگ آغاسی را پخش ميکرد..... و پلکهای من سنگين و سنگین ترميشد وکم کم بخواب ميرفتم....لب کارون چه گل بارون .... شبهای تنگ غروب تو شهر ما.... صفا داره توی شهر لب کارون....

يادش بخير و روحش شاد

2005-10-29T14:45:00.000-04:00

مطلب زیبایی را در اینجا خواندم بد نیست شما هم بخوانید

يک موضوع ساده

2005-10-23T21:48:00.000-04:00

در اکثر کشورهای اروپايی و امريکای شمالی، سيستم و نظام مديريت کشور طوری تنظيم شده که نهادهايی مثل مجلس يا نخست وزير ويا رئيس جمهور که با رای مردم انتخاب ميشوند همه قدرت را بوسيله رای مردم کسب ميکنند ولی در کشورهای جهان سومی آنهايی که برآمده از رای مردم و انتخاب مردم هستند قدرتشان از نهادهای غير انتخابی مثل رهبر، سلطان، شاه و ... کمتر است و اگر بخواهند از کار برکنار نشوند بايد با آن نهادهای غير انتخابی خود را هماهنگ کنند.

در کانادا ملکه (نماينده ملکه) واقعا هيچ کاره است. فقط سمبل نظام پادشاهی انگليس است. حق ندارد در تصميم گيريها کوچکترين دخالتی کند. برعکس نخست وزير که با رای اعضای پارلمان روی کار ميايد هم قدرت دارد و هم پاسخگو.

اشکال نظام مديريتی و سياسی کشور ما به همين مسئله ساده مربوط ميشود.

اطمينان دارم اين اشکال مهم تاب تحمل نخواهد داشت. اگر با روش مسالمت آميز حل نشود که ظاهرا نميشود با تهاجم سهمگين بيداری مردم رفع و حل خواهد شد

بازخوانی ديدگاههای گنجی3

2005-10-18T21:00:00.000-04:00

جاده‌اي‌ كه‌ اصلاح‌طلبان‌ در آن‌ گام‌ مي‌زنند، مسيري‌ نيست‌ كه‌ به‌ نظام‌ دموكراتيك‌ منتهي‌ شود.
گذار از سلطانيسم‌ به‌ دموكراسي‌ نيازمند «مشروعيت‌زدايي‌» از نظام‌ حاكم‌ و «عدم‌ همكاري‌» با حاكم‌ شخصي‌ است‌. ولي‌ اصلاح‌طلبان‌ از طريق‌ همكاري‌ با حاكم‌ خودكامه‌، مشروعيت‌ داخلي‌ و بين‌المللي‌ براي‌ او توليد مي‌كنند.
نظام‌ خودكامه‌ و ستمگر، در اثر «عدم‌ همكاري‌ مستمر» مردم‌، ضعيف‌ و ناتوان‌ مي‌شود و بدين‌ ترتيب‌ شرايط‌ براي‌ گذار به‌ دموكراسي‌ مهيا مي‌گردد. نيروها و گروه‌هاي‌ دموكرات‌ بايد آگاهانه‌ و عامدانه‌ انديشه‌ عدم‌ همكاري‌ را در جامعه‌ گسترش‌ داده‌ و آن‌ را در بين‌ كلية‌ اقشار مردم‌ فراگير كنند.
كلية‌ نخبگان‌ بايد از همكاري‌ با نظام‌ خودكامه‌ خودداري‌ ورزند. هزاران‌ گونه‌ مختلف‌ از روش‌هاي‌ عدم‌ همكاري‌ وجود دارد كه‌ در عمل‌ مي‌توان‌ به‌ نحو احسن‌ از آن‌ها استفاده‌ كرد.
«منابع‌ انساني‌» يكي‌ از منابع‌ مهم‌ قدرت‌ سياسي‌ است‌. تعداد افراد و گروه‌هايي‌ كه‌ از حاكمان‌ خودكامه‌ اطاعت‌ و با آنان‌ همكاري‌ مي‌نمايند، اهميت‌ مهمي‌ در تثبيت‌ نظام‌ خودكامه‌ دارد.
اگر عدم‌ همكاري‌ توسط‌ بخش‌ وسيعي‌ از مردم‌ به‌ كار گرفته‌ شود، نظام‌ خودكامه‌ گرفتار مشكلات‌ اساسي‌ خواهد شد. بازپس‌گيري‌ «حمايت‌» و «پشتيباني‌»، مهمترين‌ اقدام‌ جهت‌ محو ديكتاتوري‌ است

مطلب فوق بنیانی ترین اندیشه گنجی در مخالفت با نظام سلطانی است بعبارت دیگر محل اختلاف اساسی اسلاح طلبان با افرادی مثل گنجی همین چند جمله فوق است
اینکه بسیاری از رهبران سیاسی گنجی را تند و افراطی و غیر واقع بین می پندارند برمیگردد به این واقعیت که آنها جملات فوق را قبول ندارند برعکس آنها معتقدند حفظ نظام اصل است و نه تنها باید آنرا تضعیف نکرد بلکه همکاری و همیاری نیز باید باشد
نمونه های این تلقی را در عملکرد آقای خاتمی و کروبی و حتی دکتر معین در زمان صدارتش در وزارت علوم بارها شاهد بودیم

گنجی معتقد است نظام به صرف نظام بودنش اصل نیست
نظامی که در آن حقوق بشر رعایت نشود و نظامی که در آن آزادی ابراز عقیده وجود نداشته باشد یا حقوق اقلیتها پایمال شود یا رهبران مصونیت آهنین وولایت مطلقه داشته باشند
چنین نظامی هیچگونه ارزشی برای نگهداری و پاسداری ندارد
مگر وظیفه نظام چیست؟ غیر از این است که حقوق مردم را برسمیت بشناسد و قدرت را از آن مردم بداند و در راه و خواست مردم اعمال کند؟
با چه ادله و استدلالی اصلاح طلبان به نظامی که همه قدرت را به یک شخص با محدوده قدرت بینهایت و مطلقه و بدون پاسخگو به مردم سپرده انتظار ایجاد جامعه مردم سالار و دمکراتیک را دارند؟

بازخوانی ديدگاههای گنجی

2005-10-10T20:37:00.000-04:00

گنجی در قسمتی ديگر از مانيفست جمهوريخواهی مينويسد:

”فرآيند ايجاد نظام‌ دموكراتيك‌، نيازمند برنامه‌ايست‌ كه‌ گام‌هاي‌ مهم‌ آن‌ روشن‌ باشد. به‌ گمان‌ ما در شرايط‌ كنوني‌ تحريم‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوري‌، توسط‌ نخبگان‌ سياسي‌ و مردم‌، اولين‌ گام‌ ضروري‌ برنامه‌ايست‌ كه‌ به‌ نظام‌ دموكراتيك‌ ختم‌ مي‌شود.
انتخابات‌ نهمين‌ دوره‌ رياست‌ جمهوري‌ به‌ دلايل‌ زير بايد تحريم‌ شود:

فرآيند ناعادلانه‌ و غير آزاد:....“

اولين دليلی که بر تحريم انتخابات از سوی گنجی مطرح گرديد بحث عدم اطمينان به سلامت انتخابات است. اين حرف را او قبل از برگزاری انتخابات رياست جمهوری اخير زد و ما خود شاهد بوديم که تخلفات و تقلبات سازمان يافته توسط دفتر رهبری و سپاه چگونه نتايج رای گيری را تغيير داد.

اگر کسی هنوز در اينکه در انتخابات اخير تقلب اساسی و بزرگی رخ داده ترديد دارد بد نيست به قهر و کنار کشيدن آقای کروبی دقت کند. کروبی آدم مصالحه گر و ميانه رو و به تعبير بهتر (سرعت گير!) ی بود. همواره عليرغم ميل باطنی اش در برابر نظرات رهبری کوتاه ميامد. پس گيری لايحه اصلاح قانون مطبوعات را حتما بياد داريد. خلاصه کروبی آدمی نبود که به گزندی به باند رهبری برساند ولذا انتظار توطئه عليه خودش را بهيچوجه پيش بينی نميکرد ولی وقتی در برابر تخلفات وسيع در انتخابات قرار گرفت و فهميد با برنامه ريزی گسترده او را حذف کردند از همکاری با همه نهادهای اجرايی بريد.

حقيقت امر اين است که حکومتمردان فعلی برای حفظ آنچه که نظام مقدس ميدانند دست به هرکاری زده و خواهند زد. همه چيز در چارچوب حفظ نظام و بخاطر اسلام مباح است. کشتن افراد، دروغ و تهمت زدن، پاپوش درست کردن و ترور شخصيت و امثالهم چيزهايی است که مثل نقل و نبات در سفره اعمال آنان ديده ميشود لذا مهيا کردن چند کاميون شناسنامه و يا صندوق رای برای آقايان کاری است مستحب و در راستای مصالح عاليه نظام.

بنابر اين صلاحيت اخلاقی اين نظام برای برپايی يک انتخابات سالم زير سوال است و عقل حکم ميکند که نباید رای خود را در اختيار چنين افراد نامطمئن قرار داد.

حرف حساب گنجی چيست؟

2005-10-09T22:40:00.000-04:00

دوست عزيز وبلاگ نويس مان، آقای سخن در وبلاگش اقدام به نقد و تحليل افکار گنجی نموده که کاری بس پسنديده و مفيدی است. اگر گنجی در زندان است بخاطر افکارش و انديشه و ديدگاههای برنده اش است نه چيز ديگری. گنجی نه چک بلامحل کشيده و نه در توزيع مواد مخدر دست داشته و نه قتل و کلاهبرداری. نوشته های گنجی همچنان که نوری بر تاريکخانه اشباح افکند ، تحليل افکارش توسط انديشمندان و صاحبان قلم ميتواند ظلمات تفرقه و پراکندگی در مبارزان آزادی ايران را روشن کند.

اينجانب خود را ناتوان تر از آن ميبينم که مانيفست جمهوری خواهی گنجی را (بويژه درغيابش) تحليل کنم ولی از آنجا که با برخی از ديدگاهها و برداشت آقای سخن از نوشته های گنجی موافق نيستم، بخشهايی از دفتر دوم مانيفست جمهوری خواهی را بازخوانی ميکنيم. اميدوارم گنجی بزودی از زندان خلاص شود و به تنوير افکار ادامه دهد: (لينک نوشته گنجی تحت عنوان دفتر دوم مانيفست جمهوری خواهی)

”در مانيفست‌ جمهوري‌خواهي‌ آمده‌ بود كه‌ تمامي‌ انتخاباتي‌ كه‌ از آن‌ به‌ بعد در جمهوري‌ اسلامي‌ برگزار خواهد شد، بايد تحريم‌ شود. اينك‌، ضمن‌ تأكيد بر تحريم‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوري‌، در ادامه‌ دفتر اول‌ مانيفست‌ جمهوري‌خواهي‌، برخي‌ پيشنهادات‌ براي‌ گذار ايران‌ به‌ دموكراسي‌، بيان‌ مي‌گردد....“

به اعتقاد گنجی، تمام انتخاباتی که در اين نظام برگزار ميشود بايد تحريم شوند. اين کلام گنجی را نبايد هم تراز با تحريم ۲۶ ساله سلطنت طلبها و يا اعضای سازمان مجاهدين و ديگر سازمانهای مشابه قرار داد. گنجی از يک راه حل انتزاعی حرف ميزند که با در نظر گرفتن استراتژی پرهيز از خشونت، رسيدن به جمهوری خواهی را در نمايان سازی عدم مشروعيت مردمی نظام ميبيند.

تاکيد ميکنم که اين راه حل يک نتيجه از همه رخدادهای گذشته و شرايط موجود حاصل شده و راه ديگری وجود ندارد يا لااقل از سوی کسی مطرح نشده است.

برای روشن شدن مطلب و منظورم مثالی ميزنم:

فرض کنيد پدر خانواده ای معتاد است. آسايش و زندگی راحت را از زن و فرزندانش سلب کرده، بجای کار کردن در گوشه ای مينشيند و در عالم خودش است و در عوض هر وقت بی پول ميشود وسايل شخصی زن و بچه اش را ميفروشد و دود ميکند. آنها از همه روشهای مسالمت آميز سعی کردند پدر نا اهل خانواده را معالجه و نصيحت و هدايت کنند ولی بی فايده بود. هرکس واسطه ميشد و يا نصيحت ميکرد فشار و ظلم بر زن و بچه بيچاره بيشتر و بيشتر ميشد. وقتی که همه راهها را امتحان کردند و نتيجه معکوس گرفتند ”ناچارا“ راه تحريم معاشرت با پدر و بيرون انداختن او را پيش گرفتند. حانواده زجرديده گفتند اصلا سايه پدری که باعث خجالت ما شود و بديهی ترين آزادی های ما را سلب کند ، را نخواستيم. اصلا ميدونيد چيه؟ فرض ميکنيم اين پدر ما نيست. اگر نيروی انتظامی هم خواست او را دستگير کند و برای ترک اعتياد با خود به جزيره دور افتاده ای ببرد(بفرض محال) ما مانع آنها نميشويم.

حاکمان نااهل اين نظام با مردم چنان رفتاری کردند که ديگر تز ” انتخاب بين بد و بدتر“ جايی ندارد زيرا مردم بارها اين تز را امتحان کردند و نتيجه اش را که چيزی جز افزايش فشار نبود را ديدند. يادم می آيد چند سال پيش هنگام انتخابات مجلس خبرگان رهبری، شورای نگهبان اقدام به تصفيه کانديداها کرد و فقط موافقين خط فکری خودشان بعنوان نامزد معرفی شدند. تنها يکنفر(مجيد انصاری) از صافی آنها عبور کرد که کاملا در باند آنها نبود(ولی خطری هم برايشان نداشت). آنروزها بسياری از سياسيون معتقد بودند که اگر آن انتخابات را تحريم کنند جلوی اين بدعت شورای نگهبان گرفته ميشود ولی کسی جرات ابراز آن را نداشت. در مقابل عده زيادی هم بخاطر حضور مجيد انصاری معتقد بودند حتی يکنفر هم از طرف ما وارد مجلس خبرگان شود بهتر از هيچ است! درحالی که همين تفکر کور باعث تقويت بيش از بيش عملکرد آنها شد و شورای نگهبان اين تصفيه ها را در انتخابات بعدی با شدت بيشتری انجام داد.

خلاصه: اينکه عده ای معتقدند با مماشات و مدارا ميتوان به نظام مردم سالاری ويا لااقل يک نظام نيم بند جمهوری رسيد ، راه رفته را دوباره تکرار ميکنند. هيچ راهی باقی نمانده جز تحريم همه انتخاباتها ولو نعوذبالله پسر پيامبر کانديد باشد! (البته پيامبر پسر نداشت ويا داشت و در کودکی فوت کرد) اين نظام جواب همه ناصحان را با تيغ و زندان و گلوله داده است. جواب لبخند را با دشنه و لگد دادند. شما فکر ميکنيد چرا تحصيلکرده ها عمدتا از کشور خارج ميشوند و سرمايه گذارها سرمايه ها را به دوبی و کانادا منتقل ميکنند و جان خودشان و سرمايه شان را از شر سياستهای احمقانه آنها نجات ميدهند؟

فرق گنجی با ما اين است که حرفش را با شجاعت ميزند ولی ما علیرغم باور به همه اين حقايق درحال سبک سنگين کردن اوضاع هستيم که هاشمی بهتراست يا احمدی نژاد! آنهايی که فکر ميکردند اگر هاشمی بياد يه خورده اوضاع بهتر (در مقايسه با احمدی نژاد) خواهد شد، ملاحظه و تامل کنند که اکنون هاشمی در موضعی بالاتر از رياست جمهوری قرار گرفته! پس کجاست آن دلخوشی های بيخود به هاشمی؟ اکنون هاشمی که قدرتی فراتر از رئيس جمهور و حتی ديگر روسای قوا دارد چه کار مثبتی در جهت احقاق حقوق مردم خواهد کرد؟ واقعا عجب برگ سياهی در تاريخ کشور ما به برگهای مبارزاتی اضافه شد که مدعيان آزاديخواهی بدامان کسی مثل هاشمی افتادند.

تکنولوژی هسته ای: پروژه ملی يا حرف مفت

2005-10-09T14:06:00.000-04:00

خدا بگم اون ناصر الدين شاه قاجار رو چی کنه که حرف مفت زدن را در ايران باب کرد.

زمان ناصر الدين شاه ،وقتی تازه تلگراف به ايران آمده بود، مردم آن دوران از اينگونه دستاوردهای ارتباطی استفاده نميکردند. چون اصولا باور نميکردند چنين دستگاهی قادر باشد در زمان کوتاه پيامی را به فرسنگها دورتر ارسال و يا جواب دريافت کند. مردم اين سرعت فوق العاده را که ” طی الارض“ ميدانستند فقط در قدرت امامان و عرفايی مثل شمس تبريزی ميدانستند.

بالاخره بنا به توصيه مستشاران خارجی ناصرالدين شاه دستور داد بمدت يک هفته تلگرافخانه بصورت مجانی به مردم سرويس دهد تا اين باور در ذهنشان عوض شود که تلگراف الکی نيست و حقه انگليسی و امثال آن هم نيست. واقعی واقعيه! بخاطر همين بر سر در تلگرافخانه نوشتند: بنا بفرموده اعليحضرت حرف مفت زدن بمدت يک هفته مجاز است.

مردم وقتی ديدند مفت حرف زدن از طريق تلگراف چه با حاله تصميم گرفتند برای ارسال پيامهاشون بجای استفاده از پيک و چاپار از اين وسيله ساخت اجنبی ها استفاده کنند. البته ديگه مفتی نبود بلکه بايد چند عباسی می پرداختند.

از آن تاريخ حرف مفت زدن در ايران جا افتاد. يعنی وقتی برای ايراد سخنی و يا نوشته ای شما هيچگونه هزينه ای نمی پردازيد نتيجه اش اين ميشود که هر نقلعلی بيسوادی هم برای ابراز وجود يه حرفی ميزنه. چرا ؟چون مفته ديگه!

آقا جون! حرف مفت نزنيد. دوران مفت حرف زدن فقط يک هفته بود که آنهم سالهاست که تمام شده. ديگه مفت حرف زدن و زرزر الکی کردن و برای دنيا شاخ و شونه کشيدن خيلی پرهزينه شده. پدر آدم رو در ميارن اگه زرت و پرت اضافی بکنيم. آخه مايی که نان شبمون هم وابسته به صادرات نفت است و نفت رو هم به دلار ميفروشيم با چه پشتوانه ای به استقبال تحريم اقتصادی ميرويم؟

ميگن اين حق ماست که از تکنولوژی هسته ای بهره مند شويم. خب مگه شما از همه انواع تکنولوژی بهرهمند شديد که حالا ميخواهيد آنرا هم داشته باشيد؟ شما ببينيد با فن آوری آی تی (ارتباطات اينترنتی ) چيکار کرديد؟ بجای استفاده از اين تکنولوژی برای کاهش بروکراسی و کاغذ بازی در ادارات و بانکها، گرانترين برنامه های فيلترينگ را تهيه کرده ايد تا جلو انتشار افکار مخالف شما گرفته شود. مگر اين تکنولوژی نبود؟

شما که اصولا با صور مختلف تکنولوژی مخالفيد چرا اينقدر تاکيد بر دستيابی تکنولوژی هسته ای داريد و آن را يک خواست ملی اعلام ميکنيد؟ خواست ملی تکنولوژی هسته ای نيست. خواست ملی، داشتن يک زندگی ساده همراه آزادی و امنيت و بدون قيم و ولايت فقيه و شاه است.

پراکنده

2005-10-03T12:29:00.000-04:00

اين روزها روزهای بی خيالی و خوش سری است چون از مملکت اخبار باحالی ميرسد که اگر آنها را در کنار هم بگذاريم به نتيجه جالبی ميرسيم که همانا بی خيالی است:

- هديه تهرانی با کروبی همکاری ميکند!

- قرار شده بازار بورس تهران را ببندند و محل آن را به کميته امداد بدهند تا هزارتا صندوق صدقه در آنجا نصب کند. مردم اگر صدقه بدهند پولشان زيادتر ميشود.

- بدنبال برگزاری مسابقات ورزشی زنان در ايران ، طلاب حوزه های علميه به نشانه اعتراض آلت خود را بريدند و لباس عزا بتن کردند.

- حسنی گفت: کدام امام جمعه مثل من بيل ميزند؟

- احمدی نژاد گفت: حالا که نشد نفت را به سر سفره مردم ببريم، تصميم گرفته ايم اورانيوم غنی شده را به سر سفره مردم ببريم

رقص افراد ناباب

2005-09-29T13:47:00.000-04:00

دوددودو- دودوووو: احمدی نژاد

2005-09-27T13:01:00.000-04:00

(ماشالله به اين احمدی نژاد! دمش گرم! خوب جوری داره مملکت را به آخر خط میرسونه! و به دروازه خودی گل میزنه! با این سخنرانی در سازمان ملل کاری را که اپوزوسیون در مدت 26 سال نتونستند انجام بدهند انجام داد.)
لذا همه ما بايد اونو تشويق کنيم:

ماشالله ماشالله: ماشالله

ماشالله به احمدی نژاد: ماشالله

ماشالله به مصباح: ماشالله

ماشالله به غنی سازی: ماشالله

ماشالله به شورای امنيت: ماشالله

ماشالله به تحريم: ماشالله

ماشالله به بمباران: ماشالله

انالله و انا اليه راجعون!

عمل و عکس العمل

2005-09-25T21:17:00.000-04:00

قانون سوم نيوتن برای هر نيرويی که به جسمی وارد ميشود يک نيرويی نيز متقابلا بعنوان نيروی عکس العمل قائل است که اساس فيزيک ديناميک است.

در برخورد با مسائل اجتماعی و تاريخی و حتی امور شخصی تعبير خاصی از اين قانون معتبر است وشايد بهتر است بگوييم تمثيل و کمک گيری از اين قانون برای فهم و تحليل مسائل تاريخی و اجتماعی بسيار مفيد است.

در اينجا چند تا از نمونه ها را مرور ميکنيم:

- عراقی ها در جريان جنگ عراق به مردم مظلوم ايران خيلی ظلم کردند و امروز گرفتار سلطه امريکا و قتل و خون و خونريزی شده اند.

- کويت در زمان جنگ خيلی به صدام کمک کرد و در عوض صدام به کويت حمله کرد و دمار از روزگار آنها درآورد

- امريکا با طراحی زيرکانه واقعه يازده سپتامبر را بوجود آورد تا بهانه ای برای حضور دائم در خاور ميانه داشته باشد و در نتيجه ملياردها دلار از ذخائر نفتی اين کشورها را به چنگ آورد ولی در جريان طوفان و سيل اخير بيش از دويست ميليارد دلار خسارت وارده را بايد جبران کند

- حکومت ايران در برابر مردم خود و بويژه مخالفان بی سلاح خود بدترين برخورد را دارد و جز زورگويی و زندان و بازجويی نميفهمد در عوض کشورهای قلدر اروپايی و امريکا با زورگويی و زبان قدرت اين حکومت را منزوی کرده و هر روز يک قدم جلو تر می روند. همچنانکه صدای مظلوميت گنجی در گوش حکومت فرو نمی رود، استدلال بحق برخورداری از فن آوری هسته ای برای همه کشورها در گوش قدرتمندان جهان خريداری ندارد.

داور زن

2005-09-24T12:26:00.000-04:00

اولين داور زن در فوتبال باشگاههای ايتاليا روز يکشنبه (فردا) قضاوت بازی دو تيم لچه و آلتو آديگه را بعهده خواهد گرفت.

جالب است که هنوز در بعضی از کشورها حضور زن در استاديوم های فوتبال ممنوع است.

بر ماست که برماست

2005-09-21T13:32:00.000-04:00

در ابتدای پيروزی انقلاب کسانی که به مسند استانداری مينشستند صرف نطر از چگونگی عقايد سياسی شان، عمدتا آدمهای قوی با پيشينه تحصيلات دانشگاهی و مبارزاتی بودند که بقول معروف يک سر و گردن از ديگران بالاتر بودند. (به استثناها کار ندارم و دنبال بحث موردی هم نيستم)

اما رفته رفته نخبگان از گردونه کنار رفتند و چاپلوسان و بيسوادان و راند خواران ظاهر شدند. اين است که ميبينيم آدم بی ريشه و بيسوادی مثل اين آقا استاندار تهران ميشود که وقتی ميخواهد چهار کلمه حرف بزند هذيان ميگويد.

اخيرا گفته ملت مديون ما(سپاه) است. واقعا اين حرفش درست است و هذيان نيست. ملت هم مسبب اين اوضاع است و هم مديون. هميشه دولتمردان يک جامعه برايند لياقتهای يک جامعه اند.

ما نبايد انتظار داشته باشيم يک فرد تحصيلکرده دنيا ديده استاندار تهران شود.بايد يک اشگولی مثل اين به قدرت برسد. اصولا مگر سنخيت اجتماع چيزی غير از اين را اقتضا ميکند؟

ممکن است بعضی ها بخواهند شعار بدهند که آی داد و هوار! داری به ملت توهين ميکنی!

واقعيت اين است که بزرگترين توهين به ملت اين است که با همين حرفهای تو خالی نمی گذاريم هويت خودشان را شفاف ببينند. ملت ما آيينه دولتمردان ماست و دولتمردان ما سمبل لياقت ملت ما.

تا زمانی که از درون لايه های زيرين جامعه تحول آغاز نشود و تغييرات بنيادی در فرهنگ و فهم و آگاهی و خواست مردم صورت نگيرد، تزريق هر اصلاحی با واکنش همين مردم مواجه ميشود.

ما مردم همين ها را ميخواهيم چون زندگی در يک جامعه نظام مند برايمان دشوارتر است. در يک جامعه بی قانونی ميتوانيم گليم خود را يک جوری از آب بيرون بکشيم ولی در جايی که حساب و کتابی هست و پارتی بازی و رشوه کارساز نيست به بن بست می رسيم. ما همين ها را ميخواهيم چون ميخواهيم زندگی کنيم و طريقه ديگری برای زندگی کردن بلد نيستيم.

مثلا اگر همين امروز من اراده کنم بدون گواهينامه سوار ماشين شده و در تهران ويراژ بدهم هيچ عواقبی مترتب کار من نيست. چرا؟ اولا اون پليس راهنمايی رانندگی اينقدر هرز شده که با ديدن چند تا اسکناس هزاری، قضيه شتر ديدی نديدی را بخوبی بياد می آورد. ثانيا اگر مثلا زبانم لال يک پليس متعهد پيدا شد و به من گير داد و به دادگاه کشاند اونوقت چيکار ميکنم؟ خب کاری نداره. برادرم امام جماعت محله رو خوب ميشناسه. چند وقت پيش حاجی رو با خانواده دعوت کرده بود ويلای شمال و خلاصه حسابی به اونها حال داده بود. حالا نوبت حاجی است که با سفارش کردن به قاضی دادگاه به ما حال بدهد.

قاضی دادگاه هم با حاجی دوست صميمی اند که يه جورايی کارهای هم رو راه انداخته و به هم مديونند!

حالا فرض کنيد خدای نکرده هيچکدام از اينها نشد يعنی هم پليس آدم وظيفه شناسی بود و هم قاضی آدم عادل و قانونمند. خب در اين صورت ميرم بسيج محله مون ميگم يه جوری گواهی حضور در جبهه برام درست کنند خرجش هم ميدم.(توی ايران هيچ کاری نشد نداره) بعد اونو ميبرم ميزارم جلو رئيس دادگستری. ميگم اينه رسم شما؟ ما بريم جبهه خون بديم و حالا شما ما رو بخاطر يه کار خلاف کوچيک زندان بندازيد؟

رئيس دادگستری هم بخاطر اينکه پست و مقامش را از طريق حمايت اينها بدست آورده و از ترس اينکه مبادا کار به دفتر رئيس قوه و يا بيت رهبری بکشد همانجا به قاضی زنگ ميزند و ميگويد پرونده را خودم رسيدگی ميکنم.

باز هم فرض کنيد خدای نکرده هيچکدام از اينها نشد يعنی هم پليس هم قاضی هم رئيس دادگستری و هم رئيس قوه قضائيه اهل بخيه نبودند. اونوقت چی؟

خب. اينکه کاری نداره! يه چفيه ميخرم می اندازم روی شانه ام . لباسامو خاکی پاکی ميکنم. موهامو نمی شويم و شانه نميکنم. ريشمو هم نمی زنم. يکراست ميرم حسينيه امام خمينی ميگم شب يه سيدی به خواب من اومد و گفت برو سلام من رو به فرزندم برسون ! حالا من اومدم اينجا تا آقامو نبينم و دستشو نبوسم از اينجا نميرم!

از آنجايی که همين حرفها اين روزها خيلی خريدار دارد فوری من رو با سلام و صلوات ميبرند خدمت آقا.

آقا که کم کم امر براش مشتبه شده که از طرف امام زمان منصوب شده با لبخند ما را می پذيرد و در پايان ميگويد هر مشکلی داشتی به اين آقای گلپايگانی بيت ما بگو فورا حلش ميکند. ما هم نه تنها اون مشکل خلاف رانندگی مون را حل ميکنيم بلکه از همين ارتباط با نهاد بيت رهبری چند تا مجوز واردات شکر و خروج آرد و بنزين را ميگيرم و در بازار آب ميکنم و حسابی به نون و نوايی ميرسم.

خب حالا شما بگيد من مديون اين دولتمردان نيستم؟؟

مصاحبه

2005-09-18T21:32:00.000-04:00

يک مصاحبه خواندنی:

حرفهای عبدی خيلی خواندنی استو آنرا حتما بخوانيد(لينک)

فهم و شعور يک آيت الله

2005-09-17T11:58:00.000-04:00

يکی از اين مراجع تقليد در پاسخ يک پزشک مبنی بر اينکه آيا فرو کردن دوربين پزشکی در مجرای يک زن نامحرم چگونه است گفته: به اندازه ضرورت اشکالی ندارد.

آخه مگر کسی مرض دارد که بيشتر از حد ضرورت آنرا فرو کند؟؟؟

بنظر من اين مراجع يا خودشون ساديسم جنسی دارند يا از بس شر و ور گفته اند و مردم بعنوان حکم شرعی آنها را قبول کرده اند ديگر چرت و چرت گويی برايشان عادت شده.

متن سخنرانی در سازمان ملل

2005-09-15T12:41:00.000-04:00

بسم الله الرحمن الرحيم

يا حسين!